از تو برای تو مینویسم بهترین بهانه ی نوشتن

ریحانه جون اول از همه هشت ماهگیت مبارک و اماکارهایی که توی هفت ماهگی یاد گرفت:

دیگه قشنگ می تونی بشینی بدون هیچ کمکی

دوتا مروارید داری و فکر کنم دوتا دیگه هم میخواد در بیاد به همین خاطر خیلی اذیت میشی

دیگه کامل یاد گرفتی کمکی بخوری ولی زیاد نمیخوری

اتفاق خیلی بدی که برات افتاد این بود که یه بیماری ویروسی گرفتی و ما مجبور شدیم یه شب تو رو بستری کنیم که خدا رو شکر تا آغاز هشت ماهگیت بهتر شدی نه به طور کامل ولی بهتر شدی

مامان دارم تلاش میکنم بهت نینای کردن یاد بدم بای ابی کردن یاد بدم

هروقت گشنه میشی گریه میکنی و میگی م م م م ممم...

روز اول هشت ماهگیت گذاشتمت رو تخت خودمون چنان ذوقی کردی که نگو اونقت میشستی رو تخت و خودت رو تو آینه نگاه میکردی و میخندیدی

اولین آتلیه توی ماه هفتم تجربه کردی بعدا عکسهاش برات میذارم

دیگه تو این سنت کم کم وقتی مامان میرم بیرون پشت سرم نگاه میکنی و گریه میکنی و یا وقتی ازبیرون میام ذوق میکنی و میخندی

علاقه ی شدیدی به بابایی داری وقتی بغل بابات هستی میگم بیا بغلم با دستهای نازت من میزنی و هی غر غر میکنی یعنی نمیام اونوقت بابات هم غش میکنه خیلی عادت خوبیه

عشق کاغذی اگه یه تیکه کاغذ از دور ببینی به هر نحوی شده میری و برش میداری

عشق اتیکت پارچه ای چسبیده به پتو هستی

عشق پوشک

عشق سیم و کابل های تلویزیون وکامپیوتری

عروسکهاتم که براشون غش میکنی وقتی میریزم دورت چه جور میکنی یکی یکی برمیداری بغل میکنی هی پشت سر هم میگی های