ریحانه گل بهشتی

    ...

عسل مامان تقریبا 53 روز دیگه مونده که یک سالت تموم بشه و توی این یک   سال تقریبا کل زندگی مامان و بابا رو گرفتی وما دو تا هم موندیم و بزرگ   شدنت رو تماشا میکنیم و هیچ وقت از دنبال کردن سریال زندگی تو خسته   نشدیم و بلکه روز به روز مشتاق تر میشیم وقتی با اون زبان شیرینت ماما و   بابا میگی انگار خدا همه ی دنیا رو بهمون میده وقتی نینای میکنی از ذوق   حاضریم بمیریم.   دختر نازم تازگیها خیلی قشنگ بابا رو صدا میکنی   اینقد خوب با دستات میرقصی که نگو و نپرس   شیطونیهات حرفه ای شده   از مامان میگیری و کم کم رو پاهات وایمیستی   خیلی...

        خیلی دوست داری بذارمت روتخت و اونوقت بلند شی و باآویز موزیکالت بازی   کنی و عروسکش رو در بیاریو بازی کنی                   ...

    .م ...

...

دیگه نمیذاری هیچگونه گیره و سنجاق و تل به موهات بزنم                 ...

...

فقط کافیه مامان بیام پشت کامپیوتر اونوقت میچسبی به صندلی که تورو هم ببرم روی میز که اونوقت برای خودت حسابی شلوغ میکنی           ...

تازگیها یاد گرفتی میری هرجایی که تنگ و زیر میز و مبل و جاهای خطرناک               ...

بعد از شهربازی بابایی مارو مهمون کرد و رفتیم رستوران اولش که تو صندلی غذا نشستی خوشت نیومد   و گریه کردی ولی بعدش عادی شد برات دستمال کاغذی هم که نذاشتی بمونه دونه دونه در میاوردی و مینداختی زمین و ذوق میکردی                           ...